فراموشت کرده ام
ای نور دسته دسته
که بر هم می گذارم
و تو را می سازم.
ماه سیاه !
که پیشانی داغت را برف شسته است
اقیانوس عاشق !
که در پی قویی کوچک روانه رود می شوی !
از یادت برده ام
هم چون چاقویی در قلب
هم چون رعدی تمام شده
در خاکستر شاخه هایم .
"محمد شمس لنگرودی"
از کتاب: پنجاه و سه ترانه عاشقانه
وقتی آفتاب باشد، بهترین چیز سایه است؛ وقتی سایه باشد، بهترین چیز آفتاب؛ وقتی هیاهو باشد، بهترین چیز سکوت است؛ وقتی سکوت باشد، بهترین چیز هیاهو. همیشه «نبودن و خواستن»، «بودن و نخواستن» با هم دستشان توی یک کاسه است. همیشه بهترینها چیزهایی هستند که نیستند.

عالی وغمگین بود