صبح را در آغوش گرفتم
دست هایم
خیابان نخستین تابش آفتاب شدند
و معبری برای چشمان تو"شیرکو بی کس"
-------------------------------------------------------
-----------------------------------------------------------
+ ماموستا شیرکو بی کس، شاعر مبارز و آزادی خواه کرد، تولد: دوم ماه مه ۱۹۴۰، سلیمانیه عراق – مرگ: چهارم اوت ۲۰۱۳ ، سوئد.
زیبا
اما !...
سهم من از بهشت ؛
تنها ؛بوی تار زلفان توست
درمیان هجوم باد هزار آواز
ودست های تهی از بودن
بی عشق ....
بی تو....
سر انجام عشق اتفاق افتاد
و ما به بهشت خدا وارد شدیم
لغزان زیر پوست آب
چونان ماهی !
دردانه های قیمتی دریا را دیدیم
و مات مان برد !
عشق اتفاق افتاد سرانجام
بدون هراس
همتای آرزو
من مایه گذاشتم
نو مایه گذاشتی
و ما زیبا شدیم !
با سادگی عجیبی اتفاق افتاد
مثل نوشتن با افشره یاس
مثل جوشش چشمه از خاک !
"نزار قبانی"
گر صبوحی به وصال رخ جانان جان داد
سودن چهره به خاک سر کویش ادب است .
بابا کار درست ..زدی نابود کردی منو که!
سهم من از بهشت حتی گوشه ی چشمی ...
سلام نیما.خوبی؟ چرا؟ مگه چی گفته بودم؟
سلام نام مقدس اوست....سلام بر تو
اینم مخصوص کرد زبانای عزیز!
خدایا بهشت وحورییل بهشتی ارا اوانه که ارزوه دیرن .مه بهشت کلی دم ارا ی گوشه چم خوت.........سیرم بکنه فره دلم گیراس...........
لهجه عشق گرفته ام
بس که با تو زیسته ام....
بیا
مرا در آغوش خود بگیر.
دلم یک بغل خاطره می خواهد....
آنقدر سپید بـــــودے
ڪـﮧ احساس مے ڪردم ماه شــــــــــده اے
اے ڪاش آبـــــــــــے بودے
مانند آسمـــــــــــاטּ
آنوقت تا آخر عمر سر بـﮧ هوایت مے شــــــدم . . . !
آغوشت ، غاریست که
همه را وسوسه می کند ،
برای پیغامبرشدن ....
سلام نیمای عزیزم خوبی؟ دیدن پیام و گلهای قشنگت خیلی خیلی خوشحالم کرد مرسی دوست خوبتر از خوبم.



این روزا حسابی سرگرم کارای آخر سال هستم ولی بزودی میام کنار دوستای گلم
ازاین اسمایلیا خوشم اومد
شیرکو بیکس کرده . شما هم کرد هستید ؟!
شعر زیبایی بود.
بله من این نظرو گذاشته بودم . بله حق با شماس . قالب روشن شد ولی اینجا سرعتا یه ذره افتضاحه .
ممنون از اینکه سر زدین
شما هم وبلاگ زیبایی دارید .
حتما دوباره بهم سر بزنید . نظراتتون به دردم می خورن .
سرافراز باشید...
راستی اسم واقعی خودم شیدا علیپوره و ریژنه اسم مستعارمه . یک اسم کردیه به معنی نم نم بارون
آی ویلون زن آبی پوش
باگل یقه ای صورتی
نگاه کن
اینجا ... در انزوای این درخت آلوی بی ثمر
من و اندوهی ارغوانی..
تنها نشسته ایم
...(شرکو بی کس)